Wyspa Vis, Chorwacja

Vis jest najbardziej wysuniętą w morze chorwacką wyspą o powierzchni 90,3 km². Kanał Hvarski dzieli ją od Hvaru, a Kanał Biševski od Biševa. Od włoskiego wybrzeża oddalona jest około 60 mil morskich. Wzdłuż wyspy rozciągają się trzy łańcuchy górskie, między którymi leżą skaliste pola. Największy z nich jest Hum (585 m. n.p.m.), następnie Sveti Duh (563 m. n.p.m.) i Mali Hum (514 m. n.p.m.). Mieszkańcy zajmują się rolnictwem, rybołówstwem i turystyką. Brzegi wyspy są strome i rozczłonkowane. Z zachodniej strony wyspy znajduje się Zalew Komiški, a na północy Viška Luka.

Pierwsi mieszkańcy pojawili się na wyspie w III tysiącleciu przed naszą erą. Byli pochodzenia śródziemnomorskiego. W II tysiącleciu przed naszą erą wyparli ich Ilirowie, którzy w VI i V wieku p.n.e. założyli tutaj swoje państwo. Syrakuzki tyran Dionizjusz Starszy około 397 r. p.n.e. założył na Visie swoja kolonię Issę, której mieszkańcy rozszerzyli swoje wpływy na sąsiednie wyspy. Przewadze Issy zagroził ilirski król Agron I i królowa Teuta, która w 219 r. p.n.e. została pokonana przez Rzymian. Od tego momentu Issa uznawała nadrzędność Rzymu.

Po upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego (476 r.) Vis przez pewien czas uznawał władzę Gotów, a potem Bizancjum. Chorwaci zaczęli zasiedlać Vis od VII wieku. W 997 roku Vis został zajęty i spustoszony przez Wenecjan. Od 1420 roku był pod panowaniem Republiki Weneckiej. Pokojem w Campoformije Wenecja oddała wyspę Austrii, a po pokoju w Po�unie w 1805 roku przeszła pod panowanie Francji, która ją umocniła. W marcu 1811 roku angielska flota przyniosła ciężką klęskę flocie francusko-włoskiej i wzięła Vis pod okupację. Decyzją Kongresu Wiedeńskiego w 1814 roku ponownie wróciła pod panowanie Austrii aż do 1918 roku, kiedy zajęli go Włosi. Porozumieniem Rapalskim w 1921 roku przypadła Królestwu Serbii, Chorwacji i Słowenii. Od kwietnia 1941 pod okupacją włoską aż do kapitulacji Włoch w 1943 roku, po czym stała się bazą partyzanckiej marynarki wojennej.

W socjalistycznej Jugosławii, Vis, z powodu swojego strategicznego położenia, był wyspą zamkniętą dla obcokrajowców (zakaz wjazdu został zlikwidowany dopiero w 1989 roku) i w całości przekształconą w wielką bazę wojskową. Chociaż ta izolacja była w owym czasie bardzo trudna dla mieszkańców wyspy Vis, to obecnie wyspa stała się jedną z ulubionych destynacji całego wybrzeża śródziemnomorskiego. Przepiękna przyroda zachowana w nienaruszonej formie, rolnictwo ekologiczne i tradycyjne budownictwo są niepodważalnymi atutami tej niepowtarzalnej wyspy.

Vis był od zawsze wyspą rybaków i hodowców winogron. Komi�a na wyspie Vis jest uważana za kolebkę rybołówstwa na Adriatyku, a w przeszłych latach komi�ańscy rybacy byli sławni we wszystkich śródziemnomorskich portach jako najlepsi znawcy swojego rzemiosła. Obecnie o sławnej historii viskiego rybołówstwa świadczy Muzeum Rybołówstwa w Komi�y. Wydaje się, że pierwszą sadzonkę winorośli w Dalmacji zasadzili starożytni Grecy i stało się to właśnie na obszarze wyspy Vis. Już grecki pisarz Agatarhid pisał, że wino z Visu w porównaniu z innymi jest najlepsze. Najlepiej znane autentyczne białe wino to słynna viska Vugava, której możemy spróbować w licznych restauracjach i winnicach na wyspie.

Dodajmy do tego szczególnego historycznego, kulturalnego i przyrodniczego dziedzictwa przepiękne morze o krystalicznie czystej wodzie, przecudne ustronne plaże, wybrzeża i wysepki, gościnnych mieszkańców i wygodne zakwaterowanie w prywatnych domach i kwaterach, a będzie dla nas jasne dlaczego właśnie Vis jest ulubioną wakacyjną destynacją wszystkich tych, którzy chcą doświadczyć niepowtarzalnego i już gdzie indziej nie spotykanego śródziemnomorskiego sposobu życia. Zapraszamy i Was abyście odwiedzili wyspę Vis. Jesteśmy pewni, że na zawsze zostanie w Waszej pamięci.